اخبار

تولید ژلاتین با محصولات جانبی حیوانات (پوست، استخوان، تاندون) آغاز می‌شود که تمیز، چربی‌زدایی و خرد می‌شوند. پوست خوک (30 تا 50 درصد کلاژن) و استخوان گاو رایج‌ترین مواد هستند. مواد اولیه تحت بازرسی قرار می‌گیرند تا از عاری بودن آنها از بیماری یا آلاینده‌ها اطمینان حاصل شود، که یک مرحله حیاتی برای ژلاتین درجه یک غذایی/دارویی است.

ژلاتین حاصل از مواد حیوانی که به طور نامناسب فرآوری شده‌اند، ممکن است حاوی آلاینده‌هایی مانند فلزات سنگین از مناطق صنعتی، آنتی‌بیوتیک‌های دام یا عوامل بیماری‌زایی مانند سالمونلا باشد. ژلاتین گاوی از مناطق بومی BSE نگرانی‌هایی در مورد بیماری پریون ایجاد می‌کند، اگرچه تهیه دقیق (به عنوان مثال، مقررات اتحادیه اروپا) این خطر را به حداقل می‌رساند. ژلاتین ماهی، اگرچه ایمن‌تر است، اما اگر از آب‌های آلوده تهیه شود، ممکن است حاوی جیوه باشد.

قابل توجه‌ترین تأثیر ژلاتین، ایجاد بافت‌های ژلی با خاصیت ارتجاعی متغیر است. در آب‌نبات‌های پاستیلی، غلظت ۱۰ تا ۱۵ درصد ژلاتین، بافتی جویدنی و برگشت‌پذیر ایجاد می‌کند. در آب‌نبات‌های ژله‌ای، غلظت‌های کمتر (۲ تا ۵ درصد) ژلی لطیف و لرزان ایجاد می‌کنند که مواد تشکیل‌دهنده‌ای مانند سبزیجات یا گوشت را نشان می‌دهد. نقطه ذوب ژل (۲۵ تا ۳۵ درجه سانتیگراد) نرم شدن آن را در دهان تضمین می‌کند و باعث افزایش طعم و مزه می‌شود.

من.ژل شدن و الاستیسیته‎‏‎ ...

قابل توجه‌ترین تأثیر ژلاتین، ایجاد بافت‌های ژلی با خاصیت ارتجاعی متغیر است. در آب‌نبات‌های پاستیلی، غلظت 10 تا 15 درصد ژلاتین، بافتی جویدنی و برگشت‌پذیر ایجاد می‌کند. در آب‌نبات‌های ژله‌ای، غلظت‌های کمتر (2 تا 5 درصد) ژلی لطیف و لرزان ایجاد می‌کنند که مواد تشکیل‌دهنده‌ای مانند سبزیجات یا گوشت را نشان می‌دهد. نقطه ذوب ژل (25 تا 35 درجه سانتیگراد) نرم شدن آن را در دهان تضمین می‌کند و باعث افزایش طعم و مزه می‌شود.

ژلاتین محصولی است که با خالص‌سازی و هیدرولیز اولیه کلاژن از پوست، استخوان و بافت‌های همبند سفید حیوانات به دست می‌آید. تکنیک‌های رایج برای استخراج ژلاتین شامل قلیا، اسید و تیمار آنزیمی است. تولید ژلاتین شامل سه فرآیند اصلی است: پیش تیمار، استخراج ژلاتین و پس تیمار.