Вести

Производството на желатин започнува со животински нуспроизводи (кожи, коски, тетиви), кои се чистат, одмастуваат и дробат. Свинските кожи (30-50% колаген) и кравјите коски се најчести. Суровините се подложени на инспекција за да се осигури дека не содржат болести или загадувачи, што е клучен чекор за желатин од прехранбен/фармацевтски квалитет.

Желатинот од неправилно обработени животински материјали може да содржи загадувачи: тешки метали од индустриски области, антибиотици од добиток или патогени како салмонела. Говедскиот желатин од регионите ендемски за BSE покренува загриженост за прионска болест, иако строгото снабдување (на пр., регулативите на ЕУ) го минимизира овој ризик. Желатинот од риба, иако е побезбеден, може да содржи жива ако се набавува од загадени води.

Најзначајното влијание на желатинот е создавањето гел текстури со различна еластичност. Кај гумените бомбони, концентрацијата на желатин од 10–15% дава џвакава текстура што се враќа во форма. Кај аспикот, пониските концентрации (2–5%) создаваат нежен, треперлив гел што ги истакнува состојките како зеленчук или месо. Точката на топење на гелот (25–35°C) обезбедува омекнување во устата, подобрувајќи ја вкусот.

Јас.Желирање и еластичност​

Најзначајното влијание на желатинот е создавањето гел текстури со различна еластичност. Кај гумените бомбони, концентрацијата на желатин од 10–15% дава џвакава текстура што се враќа во форма. Кај аспикот, пониските концентрации (2–5%) создаваат нежен, треперлив гел што ги истакнува состојките како зеленчук или месо. Точката на топење на гелот (25–35°C) обезбедува омекнување во устата, подобрувајќи ја вкусот.

Желатинот е производ добиен со прочистување и првенствено хидролизирање на колаген од животински кожи, коски и бели сврзни ткива. Вообичаено користените техники за екстракција на желатин вклучуваат третман со алкали, киселина и ензими. Производството на желатин вклучува три главни процеси: претходна обработка, екстракција на желатин и пост-третман.